Piotr Damiani EC (; ur. w styczniu 1007 w Rawennie, zm. 22 lutego 1072 w Faenzy) – włoski eremita, biskup Ostii, kardynał, święty katolicki, doktor Kościoła.
Życiorys Urodził się w styczniu 1007 roku w Rawennie. Pochodził z niezbyt ubogiej rodziny, miał krewnych wśród rodów patrycjuszowskich. Miał liczne rodzeństwo, m.in. braci Damiana i Marinusa oraz siostry Rodelindę i Sufficję. Został porzucony przez matkę, a jego wychowaniem zajęła się żona jednego z kapłanów. Była ona daleką krewną ojca Piotra i namówiła jego matkę by przyjęła chłopca z powrotem. Piotr w młodości stracił oboje rodziców, a jego wychowaniem zajął się starszy brat Damian, archiprezbiter w Rawennie. Początkowe nauki pobierał w rodzinnym mieście, a następnie w Faenzy i Parmie. Następnie uzyskał stopień mistrza sztuk wyzwolonych i został nauczycielem w Rawennie. W 1035 roku został eremitą w Fonte Avellana. W następnych latach przebywał w innych klasztorach m.in. w Pomposie i pod Urbino, a także spisał biografię św. Romualda. W 1043 roku został opatem w Fonte Avellana i skupił się na rozbudowie kolonii eremickich, które zostały połączone w kongregację kamedulską. Wymagał od mnichów ścisłego przestrzegania reguły św.