Jako pierwszy biskup i teolog zaczął głosić teorię o dwóch kluczach, które Chrystus przekazał Świętemu Piotrowi (por. Mt 16,19). Jeden z nich miał symbolizować władzę duchowną, zaś drugi świecką. W swojej teorii utrzymywał, że władza świecka i duchowa są od siebie różne, ale równe. Potwierdzał w ten sposób doktrynę papieża Gelazjusza I, mówiącą o dwuwładzy.

Autor słynnej w średniowieczu sentencji „Filozofia jest służebnicą teologii” (), zawartej w dziele De divina omnipotentia z 1067 roku.

Relikwie Jego relikwie znajdują się w katedrze w Faenzy.

Ikonografia W ikonografii święty jest przedstawiany jako biskup w mitrze, jako kardynał lub jako mnich w habicie.

Atrybuty Jego atrybutami są: anioł trzymający kapelusz kardynalski, czaszka, krucyfiks.

Aprobata kultu W 1828 roku papież Leon XII zatwierdził kult Piotra Damianiego i ogłosił doktorem Kościoła.

Dzień pamięci Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 21 lutego.

W literaturze Dante Alighieri umieścił go w swojej Boskiej Komedii w Raju – pisze o nim w 21 Pieśni.