Człowiek zwany Ciszą (wł. Il grande silenzio) – włoski rewizjonistyczny western z 1968. Według krytyków, jeden z najlepszych filmów Sergia Corbucciego – uznany za kultowy tytuł spaghetti westernu. Na uwagę zasługuje pojedynek aktorski, jaki stoczyli Jean-Louis Trintignant, grający tytułowego bohatera, oraz znany z filmów Wernera Herzoga Klaus Kinski.
Fabuła Akcja filmu toczy się w mroźnej i śnieżnej scenerii amerykańskiej prowincji stanu Utah w 1898 roku. Tigrero (w innej wersji: Loco) (Klaus Kinski) jest amoralnym łowcą nagród, który dla wygody zabija przestępców, za którymi wystawiono listy gończe, zamiast dostarczać ich żywych. Zabija między innymi męża czarnoskórej Pauline (Vonetta McGee), który dopuścił się kradzieży z głodu, i za głowę którego skorumpowany bankier i sędzia pokoju Pollycut wyznaczył z przyczyn osobistych nagrodę. Pauline szuka zemsty i ściąga do miasta tajemniczego niemego rewolwerowca zwanego Silenzio – Cisza (Jean-Louis Trintignant), który mistrzowsko posługuje się będącym nowością na Dzikim Zachodzie pistoletem Mauser C96 zamiast rewolweru. Cisza mści się na łowcach nagród za okaleczenie go w dzieciństwie i zabicie jego rodziców, prowokując przeciwników do sięgnięcia po broń i zabijając ich w samoobronie. Do miasta przybywa także szeryf Burnett (Frank Wolff), przeciwny łowcom nagród.