thumb|250px|Victor Duruy Victor Duruy (ur. 10 września 1811 w Paryżu, zm. 25 listopada 1894 tamże) – francuski historyk.
Od roku 1833 profesor, w latach 1863–1869 minister oświaty. Wprowadził naukę gimnastyki do szkół wyższych i założył państwowe szkoły żeńskie. Obok dziejów starożytnej Grecji, Rzymu, i Francji zostawił po sobie „Notes et souvenirs” (1901). Od 1884 członek Akademii Francuskiej.
Od 1867 był członkiem Królewskiej Holenderskiej Akademii Sztuk i Nauk.
Dzieła Pandectes pharmaceutiques (1837) Cahiers de géographie historique (4 tomy, 1839-1841) Vie de Notre-Seigneur Jésus-Christ (1840) Histoire des Romains et des peuples soumis à leur domination (7 tomów, 1843-1874) Histoire sainte d’après la Bible (1845) Atlas de géographie historique universelle (1848) Histoire romaine depuis les temps les plus reculés jusqu'à l’invasion des barbares (1847) Chronologie de 'atlas historique de France (1849) Abrégé de l’histoire de France 1850 L’Univers pittoresque : Italie ancienne (2 tomy, 1850-1855) Histoire grecque (1851) Abrégé des histoires ancienne, du Moyen Âge et moderne (3 tomy, 1852) De Tiberio imperatore. État du monde romain, vers le temps de la fondation de l’empire (1853) Histoire de France (2 tomy, 1854) Résumé d’histoire de France.