Góry Rachowsko-Czywczyńskie Skrajnie południową część Karpat Ukraińskich, którą ograniczają rzeki Biała Cisa i Czarny Czeremosz, zajmują Góry Rachowsko-Czywczyńskie. Jest to jeden z najtrudniej dostępnych i najmniej zagospodarowanych rejonów Ukrainy. Góry są mocno porozcinane dopływami Białej Cisy oraz Czarnego i Białego Czeremosza.
Góry Rachowsko-Czywczyńskie są nietypowe dla Karpat. Są one zbudowane ze starych skał. Składają się ze zmetamorfizowanych utworów krystalicznych – łupków, gnejsów i innych skał. Wysokie, ze stromymi zboczami góry i głębokie, wąskie doliny przypominają krajobrazy alpejskie. Najwyższe szczyty przekraczają 1900 m n.p.m. Wody spływają bystrymi, pełnymi skalistych progów potokami.
Dwie części składowe masywu – Góry Rachowskie i Góry Czywczyńskie są genetycznie powiązane; są bardzo podobne, jeżeli chodzi o rzeźbę terenu i stanowią przedłużenie znajdującego się w Rumunii wielkiego masywu Marmarosz.
Dolna część Gór Rachowskich i Gór Czywczyńskich pokryta jest lasami bukowymi i świerkowymi, wyżej rosną lasy świerkowe i jodłowe. Górna część grzbietów górskich jest porośnięta kosodrzewiną i subalpejską roślinnością łąkową. Dziki, słabo zagospodarowany masyw Gór Rachowskich i Gór Czywczyńskich można traktować jako perspektywiczny rejon turystyki górskiej.
Pasmo Wulkaniczne (Karpaty Wulkaniczne)