Madonna w kościele () – jedno z pierwszych znanych dzieł Jana van Eycka, przykład niderlandzkiego malarstwa tablicowego doby późnego gotyku. Znajduje się w zbiorach Galerii Malarstwa w Berlinie.
Opis Ten niewielki (32 × 14 cm) obraz został namalowany na dębowej desce techniką olejną. Ma kształt prostokąta zamkniętego łukiem półkolistym. Obraz był częścią dyptyku, nie zachowało się do dziś prawe skrzydło.
Centralną część kompozycji zajmuje Maria z Dzieciątkiem. Mały Jezus ukazany jest w profilu, swój wzrok kieruje ku Marii, która spogląda zdecydowanie w prawo (patrząc od strony widza). Skromne okrycie Dzieciątka – długie białe prześcieradło okrywające nogi i biodra – kontrastuje z pełnymi splendoru granatowo-czerwonymi szatami Marii; na jej skroniach spoczywa bogato zdobiona korona. Pojedyncze złocenia zdobią niektóre partie stroju, reprezentującego ówczesną dworską modę. Pełne usta, duże oczy, rozpuszczone ciemno blond włosy charakteryzują wygląd Marii, jej delikatna młoda twarz jest pełna pogody i spokoju.