Zwierzę to jest wszystkożerne, zgodnie z cechami innym przedstawicieli swej rodziny. Meijaard cytuje autorów stwierdzających, że w zasadzie łatwiej powiedzieć, czego świnia brodata nie je. Spożywa ona szeroką gamę roślin, w szczególności pożera owoce, od których dostępności uzależnia swój wzrost i rozwój, odkładanie tłuszczu i przedłużanie gatunku. Bez owoców świnie brodate rosną wolno. Najważniejsze znaczenie odgrywają owoce bobowatych i dwuskrzydłowatych, bogate w oleje roślinne. Te ostatnie pojawiają się masowo w tym samym czasie, raz na 2–10 lat, przyciągając wielkie liczby świń brodatych. Istotne są też bukowate, szczególnie rodzaje dąb, Castinopsis, Lithocarpus. Ich zaletą jest bardziej stałe owocowanie. Niekiedy w skład diety wchodzą też figi, Melastoma i inne małe a twarde nasiona. Ponadto autorzy wymieniają liczne inne rośliny: anakardiowate, Annonaceae, Athyriaceae, Bambusoideae, bananowate, Bombacaceae, Cyperaceae, Dilleniaceae, Ericaceae, Graminaideae, Guttiferae, laurowate, lipowate, meliowate, morwowate, mirtowate, Pandanaceae, Podocarpaceae, Polygalaceae, Rhamnaceae, różowate, Rubiaceae, Sapindaceae, Sapotaceae, Selaginellaceae, Simaroubaceae, wilczomleczowate, Zingiberaceae. W glebie ryje ten świniowaty w poszukiwaniu ich korzeni. Zjada grzyby.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Świnia brodata · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.