Święta Barbara () – obraz Jana van Eycka. Stanowi jeden z cenniejszych zachowanych przykładów rysunku doby średniowiecza ilustrujący realistycznie budowę gotyckiej budowli sakralnej. Wykonany w 1437 r. Znajduje się w zbiorach Królewskiego Muzeum Sztuk Pięknych (Koninklijk Museum voor Schone Kunsten) w Antwerpii.
Wygląd Jest to obraz wykonany na desce dębowej o wymiarach 31 × 18 cm. Częściowo wykonany w technice grisaille, co widoczne jest we fragmentach tła. Niemal w całości, nienaruszony zachował się rysunek.
Obraz charakteryzuje się dwoma tematami. Ukazuje on świętą Barbara z Nikomedii – dziewicę i męczennicę z IV wieku, a ponadto epizody z budowy wieży, tworzącej dopełnienie wizerunku. Święta Barbara została przedstawiona przez artystę jako młoda niewiasta o długich włosach, delikatnych rysach twarzy, w pozie siedzącej, w momencie przeglądania grubej ilustrowanej księgi (być może Godzinki). W lewej ręce dzierży palmę – atrybut męczeństwa. Ubrana jest w bardzo długą suknię, odznaczającą się szerokimi rękawami i obszerną dolną partią w której artysta mocno wyeksponował łamane fałdy.