Bitwa Masztów (arab. That Al-Sawari) – krwawa bitwa morska stoczona w roku 655 pomiędzy flotami muzułmańskich Arabów i Cesarstwa Bizantyńskiego.
Tło bitwy Za kalifatu Umara Mu’awija, jeden z towarzyszy proroka Mahometa, a od roku 640 namiestnik Syrii poprosił Umara o zgodę na budowę floty wojennej i podjęcie ofensywy przeciw siłom morskim Bizancjum. Umar zasięgnął opinii Amr Ibn al-Asa w owym czasie gubernatora Egiptu. Amr ibn al-As wyraził negatywną opinię pisząc, że morze jest niezbadane, groźne i obce człowiekowi. Umar w tej sytuacji odrzucił prośbę Mu’awiji i za jego panowania Arabowie nie prowadzili działań na morzu.
Dopiero za panowania jego następcy, kalifa Usmana, zakaz prowadzenia operacji morskich został cofnięty. Władca zezwolił Mu’awiji zdobyć Cypr. Wyspa dostała się pod panowanie muzułmanów. Sukces tej kampanii spowodował rozpoczęcie przygotowań do podjęcia działań morskich także w Egipcie. Gubernatorem kraju nad Nilem został przyrodni brat kalifa Usmana Abd Allah ibn Sad, który zastąpił przeciwnika żeglugi Amr ibn al-Asa i zaraz przystąpił do budowy silnej floty.