thumb|Grób Jacka i Hanny Żuławskich na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Jacek Żuławski (ur. 29 marca 1907 w Krakowie, zm. 27 listopada 1976 w Warszawie) – polski malarz, grafik, taternik, żeglarz i profesor Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku.
Życiorys Syn Zygmunta, przyrodnika, działacza PPS i posła na Sejm RP (1919–1935) i Zofii z domu Richter. Edukację rozpoczął w szkole w Zakopanem, gdzie mieszkał z matką w latach 1914–1924, w Warszawie ukończył gimnazjum humanistyczne. W 1927 roku rozpoczął studia w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w pracowni Stanisława Jarockiego i Wojciecha Weissa. W 1929 roku przeniósł się do Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie studiował u Felicjana Szczęsnego Kowarskiego i Leonarda Pękalskiego (malarstwo architektoniczne). W latach 1935–1938 dzięki stypendium w Paryżu pobierał nauki u Józefa Pankiewicza. W 1938 osiadł w Gdyni, gdzie pracował jako nauczyciel w miejscowym Gimnazjum Handlowym, projektował polichromie wnętrz (kaplicy szpitalnej, koszar w Redłowie, budynku Komisariatu Rządu).
Po wybuchu II wojny światowej powrócił do Warszawy, działał wspólnie z ojcem w ruchu oporu, był łącznikiem PPS.