Jan Lubieniecki (ur. w 1845 w Kaczynie, zm. 12 listopada 1934 w Kielcach) – powstaniec styczniowy.
Życiorys Był synem Grzegorza i Józefy z Niewiadomskich. Ojciec był kowalem i prowadził gospodarstwo rolne w Kaczynie. W okresie Powstania Styczniowego – jak sam podawał w stosownej ankiecie – brał czynny udział w wielu potyczkach. Ranny w bitwie pod Małogoszczem trafił do szpitala. Został aresztowany i osadzony w więzieniu w Chęcinach. Stąd został przeniesiony do więzienia w Kielcach, gdzie przetrzymywany był w okresie od 25 listopada 1864 r. do 22 czerwca 1865 r.Dokumenty kieleckiego więzienia – AP Kielce, NWPK, sygn. 18.. Po zatwierdzeniu się wyroku sądowego został zesłany na Syberię, gdzie spędził 5 lat i powrócił do kraju.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, podobnie jak inni weterani, został poddany weryfikacji, po której otrzymał stopień honorowy ppor. weterana i został wprowadzony do IMIENNEGO WYKAZU WETERANÓW POWSTAŃ NARODOWYCH 1831, 1848 i 1863 ROKUDziennik Personalny nr 5/1922, poz. 2988..
W 1930 r. został odznaczony Medalem NiepodległościMP nr. 260/1930, poz. 15..
Mieszkał w Kielcach przy ul. Dalekiej 6Dokumenty z APK 101/I sygn. 2248..