Kľak (1351 m) – szczyt w tzw. Luczańskiej części Małej Fatry w Karpatach Zachodnich na Słowacji.
Położenie Kľak jest ostatnim wybitnym szczytem, kończącym na południu główny grzbiet Luczańskiej Małej Fatry. Wznosząc się stromo nad przełęczą Fačkovské sedlo (802 m), która oddziela Małą Fatrę od Gór Strażowskich (Stražovské Vrchy), stanowi charakterystyczną dominantę zarówno Kotliny Górnonitrzańskiej na południu, jak i Kotliny Rajeckiej na zachodzie. Wierzchołek góry zwieńczony jest podwójnym krzyżem – identycznym, jak w godle państwowym Słowacji.
Geologia i morfologia Szczyt Kľaku tworzy potężna płyta zbudowana z dolomitów i wapieni płaszczowiny choczańskiej. Łagodnie nachylona ku wschodowi i częściowo północy, w pozostałych dwóch kierunkach obrywa się kilkudziesięciometrowymi, pionowymi urwiskami. Skalna powierzchnia szczytowa jest nierówna i spękana, pełna uskoków i szczelin. Podstawę masywu budują mniej odporne margle i margliste wapienie płaszczowiny kriżniańskiej.