W 1761 roku założył w przejściu ratuszowym kram z książkami. Odziedziczył po ojcu dużą kolekcję książek, którą wzbogacił nowymi tytułami. Miał folwark we wsi Mokre, pałac przy Rynku Staromiejskim oraz kamienicę na rogu Rynku Staromiejskiego i ul. Marii Panny. Pałac nie zachował się do czasów współczesnych, na jego miejscu zbudowano gmach Poczty Głównej. W 1791 roku poszerzył swój majątek na Mokrem. Powiększony folwark otrzymał nazwę Katharinenflur (Katarzynka), na cześć swojej żony. Przypuszczalnie mógł być także właścicielem zbioru rysunków Georga Friedricha Steinera.
Część korespondencji Gereta wydał Leopold Prowe w latach 1766–1773. Listy zostały później przetłumaczone na język polski przez K. Liskego. Rękopisy Gereta trafiła do toruńskiego archiwum. Większość dokumentów zaginęła podczas II wojny światowej.
Publicystyka Jako publicysta Geret wypowiadał się w pracach historyczno-prawnych, opowiadając się za przyznaniem Prusom Królewskim autonomii oraz zachowania przywilejów celnych i podatkowych. W 1772 otrzymał doktorat prawa uniwersytetu w Getyndze.