Anna Pietrowiec (ur. 28 września 1909 w Częstochowie, zm. 3 grudnia 1989 w Gdańsku) – polska rzeźbiarka, pedagog PWSSP w Gdańsku.

Życiorys Ukończyła 6-klasowe gimnazjum w Sarnach (1928). W 1933 wstąpiła do Pomorskiej Szkoły Sztuk Pięknych Wacława Szczeblewskiego w Gdyni, którą ukończyła w 1938. W latach 1938–1939 pracowała w Muzeum Kaszubskim w Gdyni.

W czasie okupacji niemieckiej do 1941 była na robotach przymusowych w Niemczech (Sorau). Została zwolniona z powodu choroby i wysiedlona do Sękowej k. Gorlic, gdzie pracowała jako projektantka w Fabryce Kafli w Dziale Ceramiki Artystycznej.

Pod koniec lipca 1945 wróciła do Gdyni i do 1946 pracowała w sopockiej Agencji Propagandy Artystycznej. Od 1946 studiowała u prof. Mariana Wnuka na Wydziale Rzeźby Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku (obecnie: Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku); dyplom uzyskała w 1951 roku. Podczas studiów, w latach 1946–1949 była członkiem Bratniej Pomocy PWSSP. W 1950 została członkiem ZPAP. Uczestniczyła w odbudowie Gdańska;