Biskupi ołomunieccy – biskupi diecezjalni i biskupi pomocniczy diecezji, a od 1777 archidiecezji ołomunieckiej.
Biskupi diecezjalni 976–przed 1031 – Gec, WracenKolejność i dokładne okresy posługi Geca i Wracena nie są znane, nawet ich imiona nie są stuprocentowo pewne. Na dyplomie arcybiskupa mogunckiego z 976 roku występuje biskup morawski bez podania jego imienia. Gec jest wymieniony tylko w Necrologium Bohemicum pod datą dzienną 3 lipca (być może „Gec” to tylko abrewiatura np. od „Gedicus”). Wracena wspomina jedynie Kosmas z Pragi w swojej kronice, podając ogólnikowo, że był on biskupem morawskim przed zjednoczeniem diecezji morawskiej z praską pod rządami biskupa praskiego Sewera (1031). W każdym razie jednak Annales Gradicenses nazywają Jana I trzecim biskupem morawskim, a Jana II siódmym. 1031–1063: połączone z biskupstwem praskim 1063–1085: Jan I 1086–1088: połączone z biskupstwem praskim 1088–1091: Vezel 1091–1096: Andrzej 1097/1099–1104: Piotr I 1104–1126: Jan II 1126–1151: Henryk Zdík 1151–1157: Jan III 1157–1172: Jan IV z Litomyđ 1172–1182: Detleb 1182–1184: Pelhřim 1184–1194: Kaim (Chaim von Böhmen) 1194–1199: Engelbert z Brabantu 1199–1201: Jan Bavor 1201–1240: Robert 1241–1245: Konrad z Friedberka 1245–1281 Bruno ze Schauenburga 1281–1302: Dytryk z Hradce 1302–1311: Jan VI z Valdštejna