Karl von Eisendecher (ur. 23 czerwca 1841 w Oldenburgu, zm. 1934 w Baden-Baden) – niemiecki dyplomata i oficer marynarki w stopniu wiceadmirała.
Życiorys Do pruskiej Marynarki Wojennnej wstąpił w 1857 roku. Jako kadet na okręcie SMS "Acrona" uczestniczył w misji hrabiego Friedricha Albrechta zu Eulenburga do Azji. W trakcie podróży odwiedził między innymi Japonię, Chiny i Syjam. Po powrocie do Niemiec kontynuował naukę w Akademii Marynarki w Kilonii, awansując w 1862 roku na pierwszy stopień oficerski podporucznika marynarki. W 1867 roku, dzięku wsparciu premiera Prus von Bismarcka został przeniesiony do Admiralicji. W 1871 roku został wysłany do placówki dyplomatycznej Prus w Waszyngtonie, na stanowisko attaché morskiego.
W latach 1875–1882 był niemieckim przedstawicielem w Tokio; wpierw ministrem-rezydentem, następnie posłem. Piastując to stanowisko wyzyskał wizytę brata cesarza Wilhelma II, księcia Henryka dla celów polepszenia stosunków niemiecko-japońskich, co zapoczątkowało "złotą erę" relacji Berlin-Tokio, które zepsuła dopiero I wojna światowa. Eisendecher cieszył się przychylnością japońskiego ministra spraw zagranicznych Kaoru Inoue.