Pod koniec kariery, którą zakończył w 1959 r. przedstawieniem Trubadura (w roli Manrica), występował głównie w teatrach włoskich. Choć odtąd nie śpiewał już w spektaklach operowych, nadal koncertował i jeszcze w 1971 r. wydał płytę ze zbiorem arii, zaś w 1972 – w wieku 80 lat – wystąpił w koncercie galowym w Teatro Liceu, śpiewając arię Nessun dorma z Turandot. Opublikował wiele książek, tak poświęconych wokalistyce, jak i autobiograficznych – w tym prace Voci parallele (1955) oraz Misteri della voce umana (1957). Zmarł 17 marca 1979 w Burjassot koło Walencji.
Bibliografia Alan Blyth, Harold Rosenthal, Lauri-Volpi, Giacomo, w: Laura Macy (red.), The Grove Book of Opera Singers, wyd. 2, 2008 Charles Osborne, The Dictionary of the Opera, 1983
Linki zewnętrzne
Strona internetowa poświęcona Lauri-Volpiemu
Iłka Popowa. Giacomo Lauri-Volpi./ Spotkania na scenie operowej. Wydanie elektr.ss.41- 58. (w jęz.ros.) Giacomo Lauri Volpi (4 audycje radiowe) na stronie Maksyma Malkowa (w jęz. ros.)
Kategoria:Włoscy tenorzy Kategoria:Włoscy śpiewacy operowi Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Rzymie Kategoria:Absolwenci Akademii Muzycznej św. Cecylii w Rzymie Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1979