pułk poniósł ciężkie straty w walkach pod Gandawą i został wycofany z frontu. Powrócił w 1747 r. i brał udział w walkach do końca wojny w 1748 r.
W 1751 r. nazwę 4 pułku dragonów (4th Dragoons). Pułk zachował dotychczasowe szkarłatne mundury i zielone kamizelki oraz spodnie. W 1788 r. nazwę pułku zmieniono na 4 pułk dragonów Królowej (4th Queen’s Own Regiment of Dragoons). W 1808 r. pułk został wysłany do Portugalii, gdzie brał udział w walkach z Francuzami. Wsławił się zwłaszcza w bitwie pod Salamancą. O szarży pułku Wellington napisał: Nigdy nie widziałem niczego piękniejszego w moim życiu.
Po zakończeniu wojny na kontynencie w 1814 r. pułk stacjonował w Irlandii. W 1821 r. rozpoczął służbę w Indiach. W 1818 r. nazwę pułku zmieniono na 4 pułk lekkich dragonów Królowej (4th Queen’s Own Regiment of Light Dragoons). Pułk brał udział w I wojnie brytyjsko-afgańskiej. W 1840 r. pułk został wycofany z Kabulu i rok później powrócił do Wielkiej Brytanii. W latach 1853–1856 brał udział w wojnie krymskiej i uczestniczył w słynnej „szarży lekkiej brygady” w której stracił 79 ze 118 ludzi. Szeregowy Samuel Parkes został odznaczony Krzyżem Wiktorii za uratowanie życia pułkownika Trumpetera, ale sprzedał później swój order za coś do picia.