Uroczystości żałobne odbyły się na dziedzińcu uniwersyteckim. Profesor Rose został pochowany 31 października na nowym cmentarzu żydowskim przy ulicy Miodowej w Krakowie; trumna została złożona w rodzinnym grobowcu. W następnych miesiącach ukazały się wspomnienia pośmiertne, autorstwa Kazimierza Pelczara, Kornela MichejdyMichejda K. Prof. Dr Maksymilian Rose. „Pamiętnik Wileńskiego Towarzystwa Lekarskiego” 13, 4, s. 3-10, 1937., Kazimierza OrzechowskiegoOrzechowski K. Maksymilian Rose jako badacz cytoarchitektoniki mózgu. Neurologia Polska 21, 11-28, 1938, Natalii ZandowejZandowa N. Prof. Maksymilian Rose. „Warszawskie Czasopismo Lekarskie” 15, 21-22 (1938), Abrahama WirszubskiegoWirszubski A. Prof. M. Roze (nekrolog). Fołksgezunt 15 (3), s. 9, 1938, Stanisława WitkaWitek S. Maksymilian Rose. „Rocznik Psychjatryczny” 36, ss. 1-4, 1939., Mieczysława CungeCunge M. Maksymilian Rose i Jego dzieło. Medycyna 12 (2), ss. 39-42, 1939 i Adama OpalskiegoOpalski A. Maksymilian Rose (1883-1937). Rocznik Towarzystwa Naukowego Warszawskiego 31/38, s. 23, 1938/1945.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Maksymilian Rose · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.