Kartabhadźa (transliteracja kartābhajā, ang. kartabhaja) – hinduistyczna tradycja religijna i filozoficzna z północno-wschodnich Indii. Za założyciela tej sampradai uchodzi Karta Baba Aul Ćand.

Założyciel i jego uczeń Aul Ćand był sierotą. Prowadził ascetyczny wędrowny tryb życia, do czasu przyjęcia na ucznia Ramśaran Pala, który pierwszy rozpoznał w nim inkarnację Ćajtanji Mahaprabhu.

Guruwada Charakterystycznym dla tej tradycji jest szczególnie rozwinięty i mocno podkreślany w ich nauczaniu kult guru. Najwyższego rangą żyjącego guru określają tytułem Karta. Jest on uznawany za emanację Boga na ziemi i źródło błogosławieństw od wszystkich poprzednich Karta. Miejscem zamieszkania tych guru i centrum administracyjnym ruchu, jest posiadłość pierwszego Karty, czyli Aul Ćanda.

Barata Barata to termin jakim określają siebie wyznawcy. Bezpośrednio oznacza on „członka grupy pana młodego”, i odnosi się do czciciela aktualnego zwierzchnika (Karta) ruchu kartahbadźa. Baratami stało się w okresie popularności nurtu kartabhadźi w Bengalu, wielu przedstawicieli z wysokich dźati (kast).