W 1930 roku uwięzieni przywódcy Hromady zostali przedterminowo zwolnieni. Część z nich, obawiając się dalszych aresztowań, przedostała się do Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, gdzie pod koniec lat 30. w większości została zabita w ramach czystek stalinowskich. Pozostali w Polsce działacze prowadzili nielegalną działalność partyjną. Na początku 1939 roku w Baranowiczach miała miejsce tajna konferencja kierownictwa Hromady, na której podjęto decyzję doprowadzenia do wybuchu powstania antypolskiego na Polesiu w momencie ataku wojsk niemieckich na Polskę. Został tam skierowany , były dowódca partyzancki z początku lat 20., który w krótkim czasie zorganizował partyzantkę liczącą ok. 5 tys. ludzi. Wybuch powstania uniemożliwiła jednak agresja ZSRR na wschodnie obszary Polski 17 września 1939 roku. W okresie okupacji niemieckiej część byłych działaczy Białoruskiej Włościańsko-Robotniczej Hromady utworzyła konspiracyjną Białoruską Ludową Hromadę.
Przypisy
Kategoria:Białoruskie partie i ugrupowania polityczne II Rzeczypospolitej Kategoria:Białoruskie partie socjalistyczne i socjaldemokratyczne Kategoria:Polskie partie socjalistyczne Kategoria:Polskie partie socjaldemokratyczne Kategoria:Polskie partie komunistyczne