W czasach szkolnych interesował się heraldyką, etnografią i językiem esperanto, uczestniczył w konferencji skautów esperantystów w Birkenhead w Anglii w 1929.
Po maturze w 1926 zamierzał zdawać na studia geologiczne, ponieważ jednak ówcześnie takich studiów nie było, wybrał najbliższą swoim zainteresowaniom geografię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Ze względu na trudne warunki materialne w trakcie studiów musiał podjąć pracę zarobkową. Dzięki prof. Ludomirowi Sawickiemu na drugim roku został zaangażowany jako zastępca młodszego asystenta, a na trzecim, w 1928 jako młodszy asystent. Wkrótce, po śmierci prof. Sawickiego, powierzono mu prowadzenie seminarium antropogeograficznego pod kierunkiem prof. Jerzego Smoleńskiego, a później – pracowni magisterskiej i konwersatorium ogólnogeograficznego. Jako drugi kierunek studiował także etnografię, ukończył też studium pedagogiczne. W 1930 otrzymał tytuł magistra filozofii UJ (praca dyplomowa pt. Demografia wsi Krzczonowa i Zawadki w powiecie myślenickim) i został mianowany starszym asystentem. Zajmował się demogeografią, w szczególności badaniami osadnictwa wiejskiego (m.in.