Eugeniusz Sylwester Budzyński (ur. 14 stycznia 1893 w Kobieli, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – polski lekarz balneolog, neurolog, internista, major Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Eugeniusza i Leokadii z Łapinkiewiczów. Miał braci Stanisława i Kazimierza oraz siostrę Marię. Ukończył Męskie Gimnazjum Rządowe w Kielcach. Studiował medycynę na Uniwersytecie Jurijewskim w Tartu, uzyskując dyplom lekarza w 1917 roku. Podczas studiów należał do organizacji „Polonia” i korporacji akademickiej „Lechicja”. W czasie wojny polsko-bolszewickiej był ordynatorem szpitali polowych nr 15, 102 i 903.
Od 1922 do 1928 ordynator w Szpitalu Kolejowym w Wilnie na „Wilczej Łapie”, był też lekarzem Kasy Chorych. W 1924 roku na Uniwersytecie Warszawskim uzyskał tytuł doktora medycyny.
Od 1928 roku lekarz uzdrowiskowy, a od 1930 roku lekarz naczelny w Państwowym Zakładzie Zdrojowym w Busku-Zdroju. Publikował na temat właściwości leczniczych wód mineralnych w polskich uzdrowiskach. W 1929 roku, opodal sanatorium Marconi, dr Budzyński wybudował według projektu warszawskiego architekta Brunona Zborowskiego pensjonat „Sanato”. Zatrzymywało się w nim na kurację wiele znanych osób, m.in.