John Cale wywarł duży wpływ na styl muzyki granej przez The Velvet Underground w pierwotnej postaci tego zespołu (często między Cale’em a Lou Reedem dochodziło do poważnych spięć, dotyczących kierunku rozwoju ich współpracy). Gdy Cale odszedł, zanikła znacząca eksperymentalność tego zespołu, co można zaobserwować porównując albumy nagrane z jego udziałem do następnych bez jego udziału, w tym raczej łagodny eponimiczny The Velvet Underground. Cztery solowe płyty Johna Cale’a, nagrane po odejściu z The Velvet Underground, są jednak konwencjonalnie melodyjne. Jego skłonność ku muzyce-konfrontacji, „hałaśliwej”, ujawniła się dopiero cztery lata później.
Kariera solowa Lata 70. Po opuszczeniu The Velvet Underground, Cale pracował jako producent muzyczny przy szeregu nagrań, w tym albumów Nico The Marble Index, Desertshore i (później wydanym przez Island Records) The End, do których akompaniował głosowi Nico i jej grze na fisharmonii, na różnorakich instrumentach. Jako producent muzyczny opracował debiutancki album grupy The Stooges. Wystąpił także w drugim albumie Nicka Drake’a Bryter Layter, wykonując partie na altówce i klawesynie. Drake i Cale napisali również wspólnie utwory „Northern Sky” i „Fly” z tej płyty.