upośledzenie czynności układu nerwowego lub mięśniowego prowadzącego do niewydolności oddechowej i śmierci.
W przemyśle stosuje się często określenie „trucizny katalizatora” – związku chemicznego oddziałującego chemicznie lub fizycznie na katalizator w sposób powodujący zablokowanie jego działania lub nieodwracalne zniszczenie.
Historia Najstarszym dokumentem zawierająm spis trucizn (w tym arszenik, opium, mandragorę, tojad czy glikozydy cyjanowe) był papirus Ebersa powstały około 1550 roku p.n.e. Początek powszechnego stosowania trucizn miał miejsce w V wieku p.n.e. Z tego powodu okres ten został nazwany „erą trucicielską”. Sam termin trucizny powstał około 1230 roku i odnosił się do wywaru przygotowanego z trujących składników.
Przykłady trucizn Do częściej spotykanych trucizn należą:
Zobacz też
zatrucie, odtrutka, jad, toksyny, toksyczność, toksemia broń chemiczna środek bardzo silnie działający
Przypisy
Kategoria:Bezpieczeństwo chemiczne Kategoria:Toksykologia Kategoria:Substancje chemiczne