Obecność grzybów w moczu określa się mianem kandydurii.
Diagnostyka Preparat bezpośredni W przypadku kandydozy powierzchownej biomateriał zanurzany jest w roztworze wodorotlenku potasu, który niszczy keratynę, nie wpływając na komórki grzyba. W preparacie mikroskopowym C. albicans widoczne są blastospory (pączkujące komórki), pseudostrzępki, czasami strzępki prawdziwe. Hodowla Grzyb wzrasta na pożywce Sabourauda w ciągu 2–4 dni, tworząc białe do kremowych kolonie o masłowatej konsystencji. Brzeg kolonii jest gładki, czasami frędzlowaty ze względu na wytwarzaną grzybnię.
Wstępna identyfikacja opiera się na stwierdzeniu w hodowli na podłożu zubożonym (podłoże ryżowe) pod szkiełkiem nakrywkowym charakterystycznych zarodników przetrwalnikowych – chlamydospor. Drugą metodą jest wykonanie testu filamentacji (ang. germ tube test), który polega na inkubacji komórek C. albicans w surowicy przez 2–3 godziny w temperaturze 37 °C. Po tym czasie komórki „kiełkują” tworząc strzępki rostkowe, które w przeciwieństwie do tworzonych pączków lub pseudostrzępek nie są oddzielone ścianą komórkową. Powyższe testy nie pozwalają na różnicowanie C. albicans od C.