Sunny mimo tego, że jest jednym z najlepszych zawodników w zespole, nie zostaje wystawiony w reprezentacji. "To nie chodzi o futbol, ale o kolor skóry, prawda?", pyta rozżalony angielskiego trenera. Dzięki temu odrzuceniu Southall United Club zyskuje świetnego strzelca. Jego obecność budzi w reszcie zawodników nadzieję na zwycięstwo. Zespół zaczyna wygrywać. Nieśmiałe z początku zwycięstwa, stają się coraz bardziej spektakularne. Drużyna jak burza zbliża się jako przyszły zwycięzca do finału zawodów. To już nie chodzi o futbol i utrzymanie miejsca na stadion, ale o dumę z tego kim są zamieszkali wśród białych Anglików ludzie innego koloru: z Indii, Pakistanu i Bangladeszu, o dumę z ich dziedzictwa, o potwierdzenie ich tożsamości, o ich szacunek do siebie. W przeddzień finałowego meczu, aby uniemożliwić zwycięstwo Azjatów nad białymi i móc przejąć grunt, na którym stoi stadion, reprezentant Anglików John Bakshi przekazuje Sunny’emu ofertę, o której ten marzył od dawna. Sunny ma dostać luksusowe auto sportowe, dom, wysoką gażę i szansę na granie w angielskim klubie u boku najlepszych.