W ostatnich dniach przed proklamacją niepodległości Izraela żydowska organizacja paramilitarna Hagana przeprowadziła operację „Ben-Ami”, w trakcie której 14 maja 1948 roku Izraelczycy zajęli wioskę al-Bassa. Była ona słabo broniona przez nieliczną lokalną milicję arabską. Po zajęciu wioski, Izraelczycy zgromadzili mieszkańców w miejscowym kościele, gdzie zastrzelili kilku młodzieńców. Zeznania świadków różnią się od siebie, i mówią o pięciu osobach zastrzelonych wewnątrz kościoła lub siedmiu osobach na zewnątrz. Następnie, 27 maja mieszkańców wioski przymusowo wysiedlono, a ich domy w większości zniszczono. Prawie wszyscy wieśniacy z al-Bassa uciekli do Libanu. Jeszcze w trakcie I wojny izraelsko-arabskiej, 6 stycznia 1949 roku, założono współczesny moszaw. W skład grupy założycielskiej weszli imigranci z Jugosławii i Rumunii, którzy przeżyli Holocaust. Do 1951 roku mieszkali w ocalałych domach zniszczonej wioski arabskiej al-Bassa, a następnie przenieśli się do nowo wybudowanych domów. Początkowo moszaw nazywał się Kfar Zejtim (hebr. כפר זיתים). Po wojnie sześciodniowej, 12 sierpnia 1968 roku, piloci dwóch syryjskich samolotów myśliwskich MiG-17 popełnili błąd nawigacyjny i wylądowali na tutejszym lotnisku.