W poszukiwaniu skutecznego rozwiązania narastającego konfliktu izraelsko-arabskiego w dniu 29 listopada 1947 roku została przyjęta Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181. Zakładała ona między innymi, że moszawa Jokne’am miała znaleźć się w granicach nowo utworzonego państwa żydowskiego. Arabowie odrzucili tę Rezolucję i dzień później doprowadzili do wybuchu wojny domowej w Palestynie. Na samym jej początku siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej zajęły pobliskie wioski i sparaliżowały żydowską komunikację w całym regionie. Z tego powodu, w dniu 1 marca 1948 roku siły żydowskiej Hagany zajęły i wysiedliły sąsiednią wioskę arabską Kira. Następnie wyburzono wszystkie jej domy, aby w ten sposób uniemożliwić ludności arabskiej powrót do swojej wioski. W dniu 4 kwietnia 1948 roku arabskie siły zaatakowały pobliski kibuc Miszmar ha-Emek, rozpoczynając dziesięciodniową bitwę o Miszmar ha-Emek. Żydzi po odparciu napaści, zdołali przejść do kontrataku i zdobyli szereg kolejnych wiosek arabskich w okolicy. Izraelskie działania podjęte podczas I wojny izraelsko-arabskiej (1948–1949) w pełni zabezpieczyły Dolinę Jezreel i Wyżynę Manassesa, stwarzając warunki do dalszego rozwoju tutejszych osiedli.