thumb|235px|Muzykujący baul spotkany w pociągu
Baulowie (, ang. baul) – synkretyczna heterodoksyjna tradycja pobożnościowa aktywna w Bengalu Zachodnim i Bangladeszu o tantryczno-jogicznym zabarwieniu. Zawiera elementy przejęte z bengalskich szkół sufizmu i buddyzmu oraz rytuały seksualne. Współcześnie można ją pojmować jako baulów hinduistycznych i baulów muzułmańskich.
Etymologia Słowo baul jest pochodzenia sanskryckiego. Wywodzone jest od słów wjakula (zmieszany) i watula (szalony). Członkowie tej tradycji często dołączają do swoich imion tytuły pagal lub kszepa o bezpośrednim znaczeniu szalony gloryfikując znaczenie szalony miłością do Boga. W odniesieniu do kobiet, stosuje się termin baulini.
Historia Początków tego ruchu poszukuje się w okresie między XV a XVII wiekiem. Szczególny rozkwit i wzrost znaczenia osiągnęli w XIX i w początkowych latach XX wieku. Naukową recepcję wspólnoty datuje się od 1870.
Doktryna W tej tradycji odrzuca się: indyjskie normy podziału kastowego święte teksty hinduizmu (w tym Wedy) i islamu (w tym Koran) zasługę z odbywania pielgrzymek do miejsc świętych (tzw.