W roku 1851 zbór miał już 27 członków, w 1878 – 207, w 1908 – 558, w 1929 – 774, w 1938 – 828, a w 1944 – 631.
Przed wybuchem II wojny światowej zbór posiadał trzy kaplice: na pl. Muzealnym, przy ul. Łukasińskiego 20 oraz przy obecnej ul. Dąbrowskiego, z której korzystano w latach 1936–1945 (obecnie jest to kościół wrocławskiego zboru adwentystycznego). Kaplica przy placu Muzealnym została kompletnie zrujnowana w czasie wojny, a baptyści zgromadzali się w ocalałym budynku przy ul. Łukasińskiego. Działalność niemieckojęzycznego zboru trwała do roku 1946 gdy niemiecka ludność emigrowała do Niemiec. 7 marca tego roku niemiecki zbór we Wrocławiu świętował 100-lecie istnienia, wtedy też kaplica przy ul. Łukasińskiego została przekazana przez niemiecki kościół polskim baptystom repatriowanym z Kresów Wschodnich. Od tego momentu datowana jest działalność polskojęzycznego Kościoła Baptystów we Wrocławiu. 10 lat po wojnie zbór liczył 135 członków. Pastor Michał Popko nadał mu konkretną strukturę i określił jego formy działalności.
W 1978 roku odwiedził go amerykański ewangelista Billy Graham.