Barnim II (ur. przed 1275, zm. 28 maja 1295E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 168-170.W nowożytnej literaturze spotykana jest również dzienna data zgonu 27 maja i 26 czerwca (m.in. J. Bugenhagen i T. Kantzow).) – książę szczeciński, książę pomorski, syn Barnima I i Matyldy askańskiej (trzeciej żony księcia), córki Ottona III, margrabiego brandenburskiego i Bożeny (Beatrix).
Życiorys W chwili śmierci ojca Barnim II był jeszcze małoletni. Powołany w 1280 nad nim i jego bratem Ottonem I „konsensus” miał regulować czynności prawne. Jednak wszystko przemawiało za tym, że książę, wespół z młodszym bratem pomagał w kierowaniu księstwem najstarszemu z rodzeństwa – przyrodniemu bratu Bogusławowi IV. Przy czynnościach prawnych występuje od 18 stycznia 1280E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 168..
Samodzielne rządy objął w kwietniu 1294. Za faktem tym przemawiają wystawione (przez niego i młodszego Ottona I) dokumenty, potwierdzające nadania dla miast – Szczecina, Anklam (Tąglimia), Pyrzyc, Gryfina oraz klasztorów w Kołbaczu, Szczecinie i PyrzycachE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 170.J.W. Szymański, Książęcy ród Gryfitów, s.