Stanisław Cercha (ur. 8 maja 1867 w Krakowie, zm. 23 sierpnia 1919 tamże) – polski historyk sztuki, malarz, etnograf i folklorysta – amator, badacz folkloru podmiejskiego Krakowa na Kleparzu.
Życiorys Syn Maksymiliana (1818-1907) archeologa i rysownika. Malarstwa uczył się u ojca, a następnie (1881-1889) w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie u Floriana Cynka, Władysława Łuszczkiewicza, Jana Matejki i Feliksa Szynalewskiego. Naukę uzupełniał w Monachium u Antona Ažbego. W 1919 roku ogłosił w roczniku Materiały Antropologiczno-Archeologiczne i Etnograficzne pracę pod tytułem „Kleparz, przedmieście Krakowa przed 50 laty”. W latach 1900–1904 wydał Pomniki Krakowa – 3 tomy z rysunkami nagrobków krakowskich, wykonane od roku 1846 przez ojca i jego samego.
Inne publikacje: Baśnie ludowe zebrane we wsi Przebieczany (Kraków 1896) Przebieczany, wieś w powiecie wielickim, pod względem etnograficznym (Kraków 1899) Ceramika ludu polskiego, „Wędrowiec” 1899, nr 16, 17, 18. Dzwonki gliniane i siekierki drewniane z kiermaszów krakowskich, „Lud”, 1896.
Publikował również w pismach takich jak „Kwartalnik Litewski”, „Świat Słowiański”, „Wisła”, „Ziemia”.