Roman Artymowski (ur. 11 sierpnia 1919 we Lwowie, zm. 3 lutego 1993 w Łowiczu) – polski malarz, grafik i pedagog; przedstawiciel informelu, zmodernizowanego polskim koloryzmem.
Życiorys Urodził się 11 sierpnia w 1919 we Lwowie, w rodzinie Włodzimierza i Celestyny z Prydów. W 1939 zdał maturę w nowosądeckim liceum.
W latach 1939–1945 podczas II wojny światowej walczył w oddziałach ZWZ, a potem w Armii Krajowej na terenie województwa krakowskiego i kieleckiego. Od lipca 1944 był zwiadowcą samodzielnego batalionu partyzantów „Skała”. W tym okresie interesował się poezją. Jako członek krakowskiej grupy poetyckiej „Inaczej” publikował swe wiersze w wydawanej przez nią jednodniówce. W latach 1942–1944 współpracował z krakowskim teatrem Tadeusza Kantora.
Przystąpił do egzaminów wstępnych na Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie i został do niej przyjęty, gdzie studiował w latach 1944–1949, uzyskał dyplom w 1949 roku. Jego nauczycielami byli Eugeniusz Eibisch (malarstwo), Andrzej Jurkiewicz, Konrad Srzednicki (grafika) i Czesław Rzepiński (rysunek). W 1947 r. rozpoczął współpracę z „Przeglądem Artystycznym” jako autor recenzji z wystaw. Wraz z innymi studentami ASP w Krakowie i Warszawie na zaproszenie Międzynarodowego Związku Studentów odwiedził Holandię.