Michał Oziębłowski (ur. 28 września 1900 w Izdebnie Kościelnym, zm. 31 lipca 1942 w Dachau) – polski duchowny katolicki, błogosławiony Kościoła katolickiego, męczennik.
Życiorys Pochodził z wielodzietnej rodziny. Dzieciństwo spędził w Oryszewie Osadzie, gdzie przeprowadziła się jego rodzina. Tam także uczęszczał do szkoły powszechnej. W 1922 roku, po ukończeniu nauki w gimnazjum w Skierniewicach wstąpił do Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego św. Jana Chrzciciela w Warszawie. W 1927 roku z powodu postępującej gruźlicy musiał przerwać studia. Przez pewien czas przebywał u rodziny w Oryszewie Osadzie. W latach 1930–1934 leczył się w Otwocku, pełniąc jednocześnie funkcję skarbnika Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Pożyczkowej. W tym samym czasie pełnił funkcję katechety w tamtejszych szkołach, a mieszkał na plebanii w parafii św. Wincentego á Paulo w Otwocku.
W 1934 roku podjął ponownie studia w seminarium w Warszawie i tam przyjął święcenia kapłańskie dnia 11 czerwca 1938 roku.
Kapłaństwo Prymicyjną mszę św. odprawił w kościele parafialnym w Szymanowie 19 czerwca 1938 roku. Początkowo pracował jako kapelan w miejscowości Nowy Przybyszew w parafii Przybyszew. 19 sierpnia 1938 roku skierowano go jako wikariusza do parafii św.