thumb|240px|Prinz-Heinrich-Baude na dawnej karcie pocztowej (w głębi po prawej skały Słonecznik) thumb|240px|Prinz-Heinrich-Baude oraz Wielki i Mały Staw na dawnej karcie pocztowej (w tle Śnieżka) thumb|240px|Pozostałości fundamentów schroniska (2022) Schronisko im. Księcia Henryka () – schronisko turystyczne, które położone było w Karkonoszach, na krawędzi Kotła Wielkiego Stawu (1415 m n.p.m.). Zniszczone w pożarze w 1946 roku.
Historia Schronisko wybudowało w latach 1888–1889 Riesengebirgsverein (jako jedyne tej organizacji, oprócz Heufuderbaude) i w tym czasie było jednym z najnowocześniejszych i najbardziej luksusowych w Sudetach. Miało stanowić wzór dla pozostałych schronisk i zmusić konkurencję do podniesienia jakości usług. Początkowo miało się nazywać Baude am Mittagstein (od nazwy skały - Mittagstein), ale po wizycie w 1888 r. na miejscu budowy księcia Henryka Hohenzollerna (1862–1929, brata cesarza Wilhelma II) wraz z małżonką – zmieniono nazwę na Prinz-Heinrich-Baude. Schronisko zostało otwarte w 1889 r.. W 1892 r. zainstalowano w nim telegraf. W latach 30. XX w. obiekt rozbudowano pod kierunkiem biura braci Albert z Jeleniej Góry – m.in. zwiększono liczbę pokoi do 30.