Czasami przebywał w diecezji chełmskiej. Prawdopodobnie był 14 XI 1394 we Lwowie, nadając przywilej odpustowy dla tamtejszego konwentu dominikańskiego. Dowodnie zjawił się w swojej diecezji w styczniu 1403, dokonując poświęcenia parafii w Lipiu (dziś Mokrelipie koło Szczebrzeszyna). Powrócił do diecezji włocławskiej konsekrując 7 X 1403 kościół klasztoru kartuzów w Kartuzach. Przebywając poza diecezją, usiłował jednak sprawować w niej rządy osobiście lub za pośrednictwem powołanego przez siebie zarządu, o czym świadczą chociażby dokumenty wystawione w diecezji włocławskiej przez biskupa Stefana dla parafii Gorzków (24 VI 1404) i Małoniż (13 I 1406) Jednak jego jurysdykcja nad diecezją chełmską ustała w latach 1406-1413. W 1406 władzę sprawował arcybiskup Jakub Strepa, a po jego śmierci, w latach 1409-1412 Grzegorz z Buczkowa, biskup włodzimierski. Później powrócił do kierowania diecezją chełmską, choć nadal z terenu diecezji włocławskiej. Wyrazem tego był dokumeny dla kościoła w Czernięcinie (12 I 1416). Bieżącymi sprawami diecezji zajmował się wikariusz generalny Jan, rektor kościoła w Szczebrzeszynie, wzmiankowany w 1397.
Stefan zmarł na Pomorzu podczas zarazy po 19 sierpnia 1416, a przed 16 sierpnia 1417.