Edmund Maćkowiak (ur. 15 października 1903 w Gułtowach, zm. 30 marca 1971 w Poznaniu) – polski chórmistrz, kompozytor około 60 pieśni chóralnych, dyrygent, pedagog i metodyk.
Życiorys Urodził się w rodzinie Macieja i Franciszki z Dropików. Miał pięć sióstr: Pelagię po mężu Królak (ur. 1890), Zofię po mężu Szynklewską (ur. 1894), Stanisławę po mężu Fabiś (ur. 1897), Ludwikę (1898–1904) oraz Ludwikę po mężu Stachowiak (ur. 1908). Po ukończeniu niemieckiej szkoły powszechnej w Gułtowach, od 1917 kontynuował edukację w Seminarium Nauczycielskim w Rogoźnie. Maturę zdał w 1923, ale już w szkole polskiej o tym samym profilu. Uzyskał uprawnienia do nauczania w szkołach powszechnych. Dalsze kształcenie odbył w Konserwatorium Poznańskim pod kierunkiem: Feliksa Nowowiejskiego, ks. Wacława Gieburowskiego, Gertrudy Konatkowskiej, Władysława Raczkowskiego, Henryka Opieńskiego i Stanisława Wiechowicza. Pracował jako nauczyciel przedmiotów muzycznych w szkole powszechnej w Poznaniu, a po ukończeniu konserwatorium w 1926 i studiów pedagogicznych na Uniwersytecie Poznańskim, gdzie otrzymał uprawnienia do nauczania w szkołach średnich, w Seminarium Nauczycielskim w Czarnkowie.