W latach 1951–1971 prowadził Chór Uczelniany realizując z nim wiele dzieł kantatowo-oratoryjnych.
Angażował się w amatorski ruch śpiewaczy: prowadził chóry w Gułtowach, Rogoźnie, Czarnkowie, na Opolszczyźnie w czasie pobytu w Bytomiu, po II wojnie światowej działał jako dyrygent i kierownik artystyczny chóru „Lutnia” w Poznaniu (1945–1949). Aktywnie uczestniczył w Związku Śpiewaczym. Od 1951 pełnił funkcje: Dyrektora Artystycznego Wielkopolskiego Związku Śpiewaczego, od 1965 Dyrektora Artystycznego Zarządu Głównego Związku w Warszawie, pod nową nazwą Zjednoczenie Polskich Zespołów Śpiewaczych i Instrumentalnych. Od sierpnia 1970 równolegle pełnił funkcję prezesa tego Związku. Ponadto był współzałożycielem Wielkopolskiego Towarzystwa Kulturalnego, od 1946 przewodniczącym doradczej Rady Artystycznej Poznańskiego Towarzystwa Muzycznego.
Autor Przewodnika metodycznego nauki śpiewu (1959).
Był dwukrotnie żonaty. Po raz pierwszy z Izabelą z Michalskich (zm. 1966), współzałożycielką Wielkopolskiego Studium Muzycznego, w którym pracowała jako nauczycielka gry na fortepianie. 21 lipca 1969 poślubił Krystynę z Domańskich, absolwentkę i pedagoga poznańskiej Akademii Muzycznej.
Zmarł 30 marca 1971 w Szpitalu Klinicznym Przemienienia Pańskiego w Poznaniu.