Od 1943 roku działała w ramach placówki „Kopiec”, której przełożonym był Adam Łukaszewski ps. „Jan”. Jej zadaniem było prowadzenie punktu przerzutowego oraz funkcja łącznika i kuriera. Współpracowała z Franciszkiem Koterbą ps. „Woda” z Krościenka (kurier). W wilii Poleska, w której mieszkała do momentu wyzwolenia, mieścił się punkt przerzutowy. 13 listopada 1943 roku jeden z jej braci pchr. Zdzisław de Pourbaix żołnierz WP, AK, został rozstrzelany na Pawiaku, co dla całej rodziny było drugim ciosem, bo 1 września 1939 roku w bitwie pod Mokrą zginął najstarszy brat, por. Kamil Kazimierz Józef de Pourbaix.
Za swoje zaangażowanie została odznaczona Krzyżem Walecznych, Orderem Wojennym Virtuti Militari V klasy (Londyn), Krzyżem Partyzanckim, Krzyżem Armii Krajowej. W punkcie konspiracyjnym pomagała matka Zofii, Maria Aniela de Pourbaix z d. hr. Miączyńska. 1 sierpnia 1950 roku poślubiła Władysława Drzymuchowskiego, (ojciec Romuald Drzymuchowski kpt. C.K, prawnuka Juliana Zachariewicza).
Została pochowana na Nowym Cmentarzu w Zakopanem.