Większość mieszkańców moszawu reprezentowała poglądy rewizjonistyczne Ze’ewa Żabotyńskiego. Osada borykała się z dużymi trudnościami ekonomicznymi i musiała odpierać nieustanne napady Beduinów. W czasie I wojny światowej w okolicy tej toczyły się ciężkie walki brytyjsko-tureckie. Z tego powodu moszaw został opuszczony w 1918 roku, i ponownie zasiedlony w 1923 roku pod brytyjskim panowaniem Mandatu Palestyny. W listopadzie 1939 roku brytyjska policja mandatowa przeprowadziła rajd do Miszmar ha-Jarden, podczas którego aresztowano 38 członków żydowskiej organizacji paramilitarnej Irgun, którzy przechodzili w moszawie szkolenie wojskowe.
Podczas I wojny izraelsko-arabskiej moszaw został zaatakowany 6 czerwca 1948 roku przez Syryjczyków. Następnie, 10 czerwca doszło do bitwy o moszaw Miszmar ha-Jarden. Ciężkie walki prowadzono o każdy dom, zakończyły się one jednak upadkiem moszawu i śmiercią 14 członków jego obrony. Następnie Syryjczycy wysadzili w powietrze wszystkie domy. Niektóre ze zniszczonych domów przetrwały do dzisiejszych czasów i stanowią formę pomnika. Po zawarciu zawieszenia broni izraelsko-syryjskiego, obszar zniszczonego moszawu powrócił do Izraela. Syryjczycy traktowali strefę zdemilitaryzowaną jako ziemię niczyją, podczas gdy Izraelczycy traktowali ją jako obszar suwerennego państwa Izrael.