Zygmunt Pisarski (ur. 24 kwietnia 1902 w Krasnymstawie, zm. 30 stycznia 1943 w Gdeszynie) – polski duchowny katolicki, prezbiter i męczennik chrześcijański, błogosławiony Kościoła katolickiego.
Życiorys Urodził się 24 kwietnia 1902 roku w Krasnymstawie.
Był jednym z trojga dzieci Stanisława i Władysławy z Banaszkiewiczów. Po ukończeniu gimnazjum we Włocławku wstąpił do Metropolitalne Seminarium Duchowne w Lublinie (1921). Biskup Adolf Józef Bożeniec Jełowicki wyświęcił go na kapłana 27 czerwca 1926 roku.
Pracował kolejno w Modliborzycach, Soli, Zamchu, Trzęsinach, Perespie, a jak się okazało ostatnią jego parafią była parafia pounicka pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP w Gdeszynie, w której objął probostwo 1 września 1933 roku.
Zygmunt Pisarski był człowiekiem potrafiącym jednać ludzi różnych wyznań i narodowości, czerpiąc siłę ze swojej wiary – Inernet Archive [2009-04-29]. Aktywizował życie społeczności lokalnej jako katecheta, przez organizacje Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, Akcji Katolickiej, Żywego Różańca i zakładając Stowarzyszenie Dobrej Śmierci. Po wybuchu II wojny światowej szykanowany przez niemieckiego okupanta i komunistów. W 1940 został zaprzysiężony i dołączył do Związku Walki Zbrojnej i otrzymał pseudonim "Ikar". 30 stycznia 1943 został zamordowany przez gestapo.