Braulion z Saragossy (ur. w 590, zm. 651 w Saragossie) – święty Kościoła katolickiego, biskup, pisarz łaciński, uczeń Izydora z Sewilli, odnowiciel dyscypliny kościelnej w Hiszpanii.
Życiorys Był synem biskupa Osmy Grzegorza, jeden z jego braci Frunimianus pełnił obowiązki opata w Rioja, siostra Pomponia była ksienią, a sam został następcą brata Jana w Saragossie. Kształcił się w saragoskim klasztorze Osiemnastu Męczenników. W wieku trzydziestu lat został duchownym w Sewilli za sprawą późniejszego świętego, arcybiskupa Izydora. Do Saragossy powrócił około 619 r. na wieść o sakrze brata Jana. Za namową Izydora i pod jego kuratelą prowadził działalność pisarską, a po jego śmierci stał się, w episkopacie autorytetem. Dzięki swojej głębokiej wiedzy i zacięciu bibliofilskiemu odgrywał rosnącą rolę w czasie kolejnych synodów w Toledo (633, 636 i 638 r.). Obok redakcji dokumentów VI synodu, zasłynął z obrony biskupów w liście do papieża Honoriusza I. Stopniowo tracił wzrok, a ascetyczny tryb życia spowodował osłabienie i w konsekwencji śmierć.