Po wyborczym zwycięstwie Partii Pracy w 1964 r. Stewart został ministrem edukacji i nauki. W 1965 r. objął tekę ministra spraw zagranicznych. W latach 1966–1968 był pierwszym sekretarzem stanu. Równocześnie był do 1967 r. ministrem spraw ekonomicznych. W 1968 r. ponownie został ministrem spraw zagranicznych i piastował ten urząd do wyborczej porażki laburzystów w 1970 r.
Stewart należał do proeuropejskiej grupy w Partii Pracy. W czerwcu 1970 r. przewodniczył laburzystowskiej delegacji do Rady Europy. Przewodniczył również (razem z George’em Brownem i Royem Jenkinsem) Laburzystowskiej Komisji ds. Europy. W latach 1975–1976 był posłem do Parlamentu Europejskiego. Od 1964 r. był członkiem Tajnej Rady. W 1979 r. został kreowany parem dożywotnim jako baron Stewart of Fulham i zasiadł w Izbie Lordów.
Linki zewnętrzne Nekrolog w New York Times
Kategoria:Brytyjscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Parowie dożywotni Kategoria:Odznaczeni Orderem Towarzyszy Honoru Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1945–1950 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1950–1951 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1951–1955 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1955–1959 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1959–1964 Kategoria:Brytyjscy