W 1858 roku pojął za żonę osiemnastoletnią Rozalię Sofer. Wesele odbyło się w Białymstoku, a rok później urodził się ich pierworodny syn – Lejzer (Ludwik). Później urodziło im się kolejne dziesięcioro dzieci: Fejgla, Gitla, Sora Dwora, Feliks, Hersz, Henryk, Mina, Leon, Aleksander i Ida.
Zamenhof uczył się w domu. W 1858 r. zdał przed w grodzieńską gubernialną komisją nauczycielską egzamin uprawniający do zawodu nauczyciela w państwowych szkołach żydowskich (казённые еврейские училища)Казенные еврейские училища, definicja w: Еврейская энциклопедия Брокгауза и Ефрона.. Po przeprowadzce z Tykocina do Białegostoku Markus Zamenhof podjął pracę jako prywatny nauczyciel dzieci rodziny Zabłudowskich. W 1864 r. otworzył prywatną szkołę dla dziewcząt żydowskich, do której w 1866 r. uczęszczało 80 uczennic, w tym 18 bezpłatnie. Szkoła ta konkurowała ze wcześniej założoną szkołą Kagana i Płońskiego, a dzięki prośbie żydowskich kuratorów obie placówki otrzymywały coroczną dotację w wysokości 300 rubli. 3 kwietnia 1866 r. Zamenhof zaczął pracę jako nauczyciel języka rosyjskiego i arytmetyki w II białostockiej szkole żydowskiej. W tej szkole państwowej pracował do 5 listopada 1873 r.