Pierwsze swoje zwycięstwo w nowej jednostce i pierwsze nad samolotem odniósł 9 września 1917 (R.E.8). Do końca roku uzyskał łącznie 18 zwycięstw. Po przerwie, w marcu 1918 uzyskał dalsze 4 zwycięstwa. 29 maja 1918 r. został ranny w katastrofie myśliwca Pfalz D.VIIIJack Herris: Pfalz Aircraft of World War I. Great War Aircraft in Profile, Volume 4. 2001. . s.80 Po przerwie na leczenie, we wrześniu 1918 latając myśliwcem Fokker D.VII zestrzelił aż 16 samolotów, a w październiku 5 dalszych. Ostatnie zwycięstwo odniósł 9 października (Bristol F.2 Fighter pilotowany przez asa Lynna Campbella). We wrześniu 1918 roku także został zestrzelony i uratował się z płonącego samolotu na spadochronie, co było rzadkością podczas I wojny światowej. 2 listopada 1918 został odznaczony najwyższym niemieckim odznaczeniem Pour le Mérite, jako jeden z ostatnich jego kawalerów.
Łącznie odniósł 43 zwycięstwa (w tym 11 myśliwców Sopwith Camel, 5 S.E.5a, 5 lub 6 Bristol F.2 Fighter i 3 balony). Nazywany był „Żelaznym orłem” (Der Eiserne Adler), na niektórych samolotach malował znak indywidualny – dużą szarotkę na kadłubie.