Johannes Jaroslaw Marcinowski (ur. 13 listopada 1868 we Wrocławiu, zm. 13 lutego 1935 w Tübingen-Waldhausen) – niemiecki lekarz psychiatra i psychoanalityk. Członek Wiedeńskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego od 1919 do 1925 roku.
Życiorys Urodził się w 1868 roku we Wrocławiu jako syn Johannesa Christlieba (1833–1884) i Anny Clary Wilhelmine (1850–1932). Jego ojciec był radcą stanu (Regierungsrat) i syndykiem (Landessyndikus)Kurt von Eichborn: Der Zwölfer. Geschichte eines Breslauer Tabaks-Kollegiums. Breslau, 1913 s. 61. Miał młodszą siostrę Kati (1877–1955).
Uczęszczał do szkoły kadetów i zdobył stopień oficera, jednak podczas ćwiczeń wojskowych doznał urazu, który doprowadził do obustronnego płaskostopia. Otrzymał dożywotnią rentę; nie kontynuował kariery wojskowej i rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Wrocławskim. W 1894 roku otrzymał tytuł doktora nauk medycznych na podstawie sporządzonej pod kierunkiem Mikulicza-Radeckiego dysertacji poświęconej płaskostopiu (Zur Therapie des erworbenen Plattfusses. Ein neuer Stützaparatt für Plattfüsse). W 1899 przebywał w PaderbornZeitschrift für Hypnotismus (1899). Od 1901 roku praktykował jako neurolog w różnych ośrodkach, a od 1907 roku w założonym przez siebie sanatorium „Haus Sielbeck” pod Eutin w prowincji Holsztyn.