Nedo Nadi (ur. 9 czerwca 1894 w Livorno, zm. 29 stycznia 1940 w Rzymie) – włoski szermierz, wielokrotny medalista olimpijski. Brat Aldo.
Jego trenerem był jego ojciec, Beppe Nadi, nauczyciel szermierki.
Na igrzyskach olimpijskich w Sztokholmie w 1912 roku zdobył złoty medal we florecie indywidualnym. Miał wówczas niewiele ponad osiemnaście lat. W rundzie finałowej wygrał wszystkie siedem pojedynków i wyprzedził na podium rodaka, Pietro Speciale i Austriaka Richarda Verderbera. Startował tam także w szabli, zajmując piąte miejsce indywidualnie i drużynowo. Na igrzyskach olimpijskich w Antwerpii w 1920 roku wystąpił w pięciu z sześciu konkurencji, za każdym razem zdobywając złoto. Najpierw razem z Tommaso Costantino, Aldo Nadim, Abelardo Olivierem, Oreste Pulitim, Pietro Speciale, Rodolfo Terlizzim i Baldo Baldim zwyciężył we florecie drużynowym. W turnieju indywidualnym wygrał dziesięć z jedenastu pojedynków finałowych, wyprzedzając Francuzów: Philippe'a Cattiau i Rogera Ducreta. Następnie razem z kolegami z reprezentacji zwyciężył w szpadzie drużynowej. W szabli drużynowej Włosi w składzie: Nedo Nadi, Aldo Nadi, Oreste Puliti, Baldo Baldi, Francesco Gargano, Giorgio Santelli i Dino Urbani zwyciężyli, wygrywając wszystkie siedem walk finałowych.