Po kilku metrach łączyły się one, tworząc niewielką komorę, z której w lewo, pod kątem prostym w stosunku do korytarzy wejściowych, odchodził korytarz boczny, do którego dochodził wcześniej wspomniany korytarz. Dalej kilka metrów za skrzyżowaniem korytarz dochodził do niewielkiej komory, z której pod kątem prostym, w lewą stronę, odchodził kilkumetrowy korytarz zakończony namuliskiem. Po prawej stronie otworu odchodził z okrągłej sali szeroki korytarz główny jaskini, którego wlot częściowo ograniczony był gruzowiskiem; po kilku metrach pod kątem prostym odchodziły od niego równolegle w prawo dwa korytarze, które po kilku metrach łączyły się, tworząc średniej wielkości komorę. Spąg całej komory był na ogół poziomy, bez większych różnic wysokości. Z komory odchodziły dwa wąskie korytarze: korytarz skośny po prawej stronie prowadził do sali okrągłej znajdującej się przy wejściu do jaskini, drugi – stanowiący przedłużenie korytarzy wejściowych – małym otworem wychodził na powierzchnię. Za tymi korytarzami korytarz główny rozszerzał się, tworząc największą salę w jaskini. Z obszernej sali z prawego narożnika odchodziły kolejne trzy korytarze o bardzo małym przekroju, z których dwa łączyły się w dalszej części z chodnikiem podstawowym, a trzeci był ślepy.