Charakterystyka Pierwszy statut stowarzyszenia nie różnił się wiele od innych jemu podobnych, wymagał od członków jedynie właściwego zachowania oraz solidarnego wsparcia. Kandydaci na członków organizacji musieli natomiast koniecznie być sutenerami. Rolę rozstrzygania konfliktów i podejmowania ważnych decyzji pełniła specjalna komisja, a w szczególnych przypadkach organem decyzyjnym był sędzia.
Przez niemal 30 lat swojej działalności Zwi Migdal miała ponad 2 tysiące domów publicznych, 400 stręczycieli i około 4 tysiące prostytutek. Bardzo wiele domów znajdowało się na skrzyżowaniu ulic Lavalle i Junín, gdzie tworzyły one całość nazywaną powszechnie osiedlem Junín. Osiedle było tak znane w mieście, że kiedy do Buenos Aires przyjeżdżali turyści, nie mieli żadnych problemów z uzyskaniem jego dokładnej lokalizacji, ze wszystkimi szczegółami.
Miasto było tak skorumpowane przez stręczycieli, że nie było mowy o karach ze strony lokalnej władzy.